یادمه ترم اول که بودیم یکی از دوستای ترم بالایی ازم درباره پسرای همکلاسیو هم ترمیمون میپرسید و اینکه چه خبر کلا؟!!!

منم گفتم همه داغون و خز و درپیتن!

اونم گف :لنگه کفش در بیابان نعمت است!!

منم تو دلم گفتم: بیشین بینیم باووو!!

اخه من یه اینجوریم که:

 طرف قدش از فلان قد کمتر یا بیشتر نباشه...از یه حدی چاق تر یا لاغر تر نباشه...از خودم کوچیکتر نباشه قیافش این جوری باشه...اون جوری نباشه...هیکلش فلان جور باشه...ماشینش فلان جور باشه...خانواده ش فلان جور باشن...لباس پوشیدنش ال و بل باشه...طرز حرف زدنش اینجوری باشه...

و ... و... و...کلا آدم سخت گیری م!!

تا شد الان...

که شدیدا به حرفش رسیدم که همون لنگه کفش و دسته بیل و اینا در بیابان نعمتن انگار!!!!

والله....

 

آهنگ: علی قاهری-به هم رسیدیم....> دانلود